Łańcuchy pamięci

Autor: Anais Crow

Kiedyś moim priorytetem było uczucie.

Intensywność.

Chemia.

Bycie chcianą.

Bycie w czymś.

Potem przyszedł etap przetrwania.

Potem etap udowadniania, że dam radę.

Dziś moje priorytety są inne.

Szkoła. Rozwój realny, nie deklarowany. Stabilność. Trzeźwość — w każdym sensie.

Chcę iść dalej. Nie chcę kręcić się wokół tych samych schematów. Nie chcę relacji, które są ekscytujące przez trzy miesiące, a potem okazuje się, że fundamentu brak. Nie chcę być mentorką dorosłego mężczyzny. Nie chcę nikogo ciągnąć.

Chcę budować swoje życie tak, żeby za rok, dwa, pięć lat patrzeć na nie z dumą.

Mam cele. Mam marzenia. Mam plan.

Nie spektakularny.

Konsekwentny.

Chcę skończyć szkołę.

Chcę być kompetentna.

Chcę zarabiać na swoich zasadach.

Chcę stabilności finansowej.

Chcę spokoju psychicznego.

I co najważniejsze — chcę siebie w tym wszystkim nie zgubić.

Moje nowe priorytety to nie są hasła. To są decyzje.

Decyzja, że nie wchodzę w chaos. Decyzja, że nie romantyzuję destrukcji. Decyzja, że wybieram spokój zamiast adrenaliny.

Już nie interesuje mnie bycie „najbardziej”. Interesuje mnie bycie stabilną. Bo stabilność daje wolność.

I jeśli coś lub ktoś ma być w moim życiu, to nie dlatego, że wypełnia pustkę. Tylko dlatego, że pasuje do kierunku, w którym idę.