Łańcuchy pamięci

Autor: Anais Crow

Akceptacja to sztuka widzenia.

Nie przez pryzmat wyobrażeń, nadziei ani lęków — lecz naprawdę, tak jak jest.

To patrzenie na drugiego człowieka bez filtra projekcji.

Bez potrzeby ulepszania, naprawiania, wpasowywania w swoje ramy.

Często mylimy akceptację z biernością,

a ona w rzeczywistości jest najwyższą formą miłości taką, która mówi: widzę cię, takim jakim jesteś, i nie uciekam.

Bo czasem właśnie wtedy, gdy przestajemy próbować zmieniać,

drugi człowiek zaczyna naprawdę się otwierać.

Oczy akceptacji nie szukają ideału one uczą się dostrzegać prawdę.