Łańcuchy pamięci

Autor: Anais Crow

Wrażliwość to nasza powłoka bariera i czujnik jednocześnie.

Bez niej nie czujemy bólu, ale też nie czujemy dotyku.

Chroni nas przed światem, a równocześnie pozwala ten świat odbierać.

To ona drży, gdy ktoś zbliża się za bardzo.

To ona zapamiętuje ciepło, chłód, uścisk i brak.

Czasem pragnie dotyku, a czasem boi się go bardziej niż samotności.

Wrażliwość nie jest słabością to zdolność czucia pełnego spektrum.

Tych delikatnych różnic pomiędzy „jestem bezpieczna” a „zaraz pęknę”.

To świadomość, że każde zranienie zostawia ślad, ale też otwiera przestrzeń, przez którą może wejść coś nowego.

Być wrażliwym to żyć z odkrytą skórą.

Pozwalać, by świat dotykał i ufać, że nie wszystko, co boli, jest zagrożeniem.

Bo czasem właśnie ten ból jest dowodem, że wciąż potrafimy czuć.