Łańcuchy pamięci

Autor: Anais Crow

Nie da się długo stać prosto, jeśli w środku nie ma kręgosłupa.

Bezpieczeństwo jest właśnie tym szkieletem relacji, który utrzymuje nas w pionie, gdy świat zaczyna się chwiać.

Nie chodzi o pewność, że ktoś nie odejdzie.

Chodzi o spokój, że nawet jeśli tak się stanie nie znikniesz ty sama.

Prawdziwe bezpieczeństwo nie ma w sobie krzyku ani deklaracji.

Nie błyszczy, nie uwodzi, nie obiecuje wieczności.

To cisza, w której możesz się rozluźnić.

To sposób, w jaki ktoś odkłada kubek, nie trzaskając.

Jak dotyka twojej dłoni, nie po to, żeby coś dostać, ale żebyś wiedziała, że jesteś.

Bezpieczeństwo jest jak kościec niewidoczne, a jednak bez niego ciało się rozpada.

Nie czujesz go, dopóki nie zniknie.

A gdy zniknie, wszystko boli.

Niektórzy przez całe życie uczą się ufać w spokój, bo wcześniej znali tylko czujność.

I właśnie wtedy, gdy nauczysz się oddychać bez lęku, że ktoś zaraz odetnie ci tlen zaczynasz naprawdę żyć.