Łańcuchy pamięci

Autor: Anais Crow

Nie każda cisza jest pustką.

Nasza nie jest.

W niej słychać wszystko oddechy, myśli, niedopowiedziane słowa.

Milczymy, a jednak rozmawiamy. W rytmie tła, w dźwiękach miasta, w uderzeniach serca, które stają się wspólnym metronomem.

Czasem patrzymy w przeciwnych kierunkach, a ja czuję, jak ta cisza gęstnieje między nami.

Nie jest niezręczna. Jest bezpieczna.

Jakbyśmy umieli słuchać siebie bez potrzeby mówienia.

To właśnie w tym milczeniu najczęściej czuję, że jestem kochana.

Nie wtedy, gdy słyszę słowa, ale wtedy, gdy one okazują się zbędne.

Bo on nie musi mówić, że zostanie ja to wiem.

Nie musi dotykać, bym czuła, że jest blisko.

To cisza nas zbliża, a nie rozmowa.