Autor: Anais Crow Granice to nasz wewnętrzny system obrony. Nie zawsze widoczny, ale zawsze aktywny — decyduje, co może wejść do środka, a co powinno pozostać poza nami. Bez nich — infekcja. Zbyt szczelne — autoimmunologia. Albo tracimy siebie w innych, albo atakujemy własne emocje, próbując się chronić. Granice to nie mur, to błona półprzepuszczalna.…

Autor: Anais Crow Wrażliwość to nasza powłoka bariera i czujnik jednocześnie. Bez niej nie czujemy bólu, ale też nie czujemy dotyku. Chroni nas przed światem, a równocześnie pozwala ten świat odbierać. To ona drży, gdy ktoś zbliża się za bardzo. To ona zapamiętuje ciepło, chłód, uścisk i brak. Czasem pragnie dotyku, a czasem boi się…

Autor: Anais Crow Zimno. Pochmurno. Pada deszcz — jesień w pełni. Nienawidzę takiej aury. Wracam właśnie z pracy, a jednak… to był dobry dzień. Polubiłam swoją pracę. Na zegarku 14:38. Minuty mijają powoli w przeciwieństwie do ludzi wokół. Samochody pędzą, twarze mijają się w pośpiechu. Nie chcę za nimi nadążać. Wolę swój rytm. W domu…

Autor: Anais Crow Każdy dzień zaczynałam od poranka. Niby oczywiste, ale dla mnie to był mały cud wstać, naprawdę wstać. Otworzyć oczy, okno, płuca. Wypić kawę, posiedzieć w ciszy, bez lęku, że zaraz znów coś zawalę. Tak zwyczajnie oddychać. Z czasem nauczyłam się smakować to, co zwykłe. Światło rozlewające się po ścianach, zapach powietrza po…

Autor: Anais Crow Kiedy przestajesz się kimś ciekawić wszystko umiera powoli, po cichu, bez dramatów. Ciekawość to krew więzi. Krąży między dwojgiem ludzi i przypomina, że nawet po tysiącu rozmów można wciąż odkryć coś nowego. To nie jest dociekanie, nie jest przesłuchanie. To ten moment, kiedy patrzysz na kogoś znanego i nagle dostrzegasz, że inaczej…

Autor: Anais Crow Nie da się długo stać prosto, jeśli w środku nie ma kręgosłupa. Bezpieczeństwo jest właśnie tym szkieletem relacji, który utrzymuje nas w pionie, gdy świat zaczyna się chwiać. Nie chodzi o pewność, że ktoś nie odejdzie. Chodzi o spokój, że nawet jeśli tak się stanie nie znikniesz ty sama. Prawdziwe bezpieczeństwo nie…

Autor: Anais Crow Nie da się oddychać w miejscu, gdzie trzeba stale udowadniać, że się jest wartym powietrza. Zaufanie nie rodzi się z przysiąg ani z wielkich gestów. Ono przychodzi cicho wtedy, gdy po raz pierwszy możesz milczeć przy kimś i nie czujesz napięcia w ciele. Nie musisz tłumaczyć, nie musisz się bronić. Zaufanie jest…

Autor: Anais Crow Nie wystarczy się spotkać, żeby się połączyć. Bliskość jest impulsem — więź to praca. Pierwsza przychodzi jak błysk, druga zostaje, gdy błysk już zgaśnie. Zrozumiałam, że miłość nie kończy się tam, gdzie przestajemy się dotykać. Ona się dopiero zaczyna, gdy uczymy się trwać przy kimś, nawet wtedy, gdy nie jest wygodnie, pięknie…

Autor: Anais Crow Był moim ulubionym człowiekiem. A potem lustrem, w którym zobaczyłam siebie. Czasem wystarczy jedna chwila, by uwierzyć, że wszystko może się zmienić. Jedno spojrzenie, które potrafi rozpalić nadzieję tak silną, że zagłusza wszystkie znaki ostrzegawcze. Ten wpis jest właśnie o takiej chwili o tym, co zaczęło się jak błysk, a skończyło lekcją,…

Autor: Anais Crow Nie wiem, kiedy to się stało. Nie ma już „ja” i „on”. Jest coś pomiędzy niewidzialna nić, która oplata nas w sposób, jakiego nie da się wytłumaczyć. Nie chodzi o bycie razem. Chodzi o bycie w sobie nawzajem. Jakby każde słowo, każdy oddech, każdy gest był zsynchronizowany z czymś większym niż my.…

Autor: Anais Crow Leżałam i patrzyłam w sufit. Bez łez, bez ruchu, bez emocji. Pustka miała w sobie dziwną gęstość, jakby powietrze stało się cięższe, jakby cały świat zwolnił tylko po to, żebym w końcu mogła usłyszeć siebie. Nie było już „jutra”. Było tylko „teraz” brutalne, nieupiększone, zimne jak stal. I w tym „teraz” zrozumiałam…

Autor: Anais Crow Oddanie nie jest słabością. To odwaga — powiedzieć: zostaję, mimo że mogłabym odejść. To nie utrata siebie, tylko świadome podzielenie przestrzeni tej wewnętrznej, tej, którą zwykle chronię najbardziej. Przy nim nie boję się utracić kontroli. Bo wiem, że jej nie wykorzysta. Że jeśli się na nim oprę, nie stanie się ciężarem, tylko…

Autor: Anais Crow Zaćpania mają to do siebie, że potrafią otworzyć oczy tylko nie w ten sposób, w jaki człowiek by chciał. To nie są już te wizje sprzed lat, ten „magiczny haj”, lekkość bytu i złudne poczucie wolności. Terapia zabrała mi komfort ćpania. Rozebrała cały mechanizm na części, rozbroiła iluzję. I teraz, gdy biorę,…

Autor: Anais Crow Znowu uciekłam. Nie przed światem, nie przed ludźmi przed sobą. To najtrudniejsza ucieczka, bo gdziekolwiek się nie pójdzie, siebie zabiera się ze sobą. Zmęczyło mnie to wszystko rzeczywistość, codzienność, ta nieznośna świadomość, że można być tak blisko światła, a i tak znowu wybrać ciemność. Nie było w tym impulsu ani szaleństwa. To…